हिन्दू संस्कृति : शास्त्र

દુનિયા માં અનેક સંસ્કૃતિનો ઉદભવ થયો છે. ગ્રીક, રોમન, ઇજિપ્ત જેવી ૨૦ જેટલી અનેક સંસ્કૃતિ શોલે કળાએ ખીલેલી પણ એ બધી જ કલ ક્રમે નાશ પામી છે, તેમનું અસ્તિત્વ પણ નઈ રહ્યું. શું એ સંસ્કૃતિ માં કોઈ ખરાબી હતી કે કોઈ બીજું કારણ હતું, એનું કારણ શોધવા જઈએ તો ખબર પડે કે બીજા ધર્મ અને community ના આક્રમણ ને લીધે  મોટા ભાગે નાશ થયો છે, કોઈ એવી સંસ્કૃતિ પણ હોય શકે જેનો નાશ પરિવર્તન ને લીધે થયો હોય.
પણ ખાલી હિન્દૂ ધર્મ જ ટક્યો છે. હજારો વર્ષ થી ઘણા રાજા મહારાજોએ ભારત દેશ પર હુમલો કાર્ય છે, પણ હજુ સુધી સંપૂર્ણ નાશ થયો નથી અને થવાનો પણ નથી. આપણી હિન્દૂ સંસ્કૃતિ ની આત્મા છે અધ્યમતા જેના લીધે આ સંકૃતિ જીવતી રહી છે.
પણ એના વિષે બહુ નાઈ લખતા આપણી સંસ્કૃતિ વિશે લખવાનું ચાલુ કરું.
વર્ષો જૂની આપણી સંસ્કૃતિ નો ઉદભવ ઘણા વર્ષો પેલા થયો હતો. જેમાં એવી માન્યતા છે કે આર્ય નામની પ્રજા આવીને અહીં ભારત દેશ માં વસવાટ કર્યો, પણ એવું નથી.
આર્ય નામની પ્રજા એ મૂળ ભારત ની જ છે. જે સરસ્વતી નદી ના કિનારે વાસી હતી. ત્યાર પછી કાળક્રમે તે આખા ભારતખંડ માં પ્રસરી ગયી હતું.
આતો થાય આપદનજ મૂળ પ્રજા ની વાત. હવે આપના શાસ્ત્રો વિષે જોઈએ. દરેક શાસ્ત્ર પરથી આપણને વિવિધ સંસ્કરો, અને આપના દેવી દેવતાઓ ની પણ મહિતી જાણવા મળશે.
"વિશ્વકર્મા" કે જેમને આ પૃથ્વી ની રચના કરી.
વેદ, ઉપનિષદ જેવા પવિત્ર ગ્રંથો ની પણ રચના થાય હમણાં શાસ્ત્રો ની રચના કેમની થાય એની જામનકારી પૂરતી નથી.
પરંતુ આપના ઋષિમુનિયો ની ઘણા બધાવર્ષો ની કથીર તાપશ્ય અને તેમાં મળેલા જ્ઞાન અને વરદાન થી જ આ ગ્રંથ ની રચના થાય છે.
પણ આપણે આ બધું જાણી ને શું કરવાનું. હમણાં તો આપણે 21 મી સદી માં નિવિયે છીયે કે જે બહુ modern era કહેવાય. આપણે આ હજારો લખો વર્ષ જુના ગ્રંથો નીતિ નિયમો, સંસ્કારો, વિધિ વિધાનો, અખૂટ જ્ઞાન ની શી જરૂર.
અત્યારે આપણે જોઈએ તો વિજ્ઞાન કેટલું બધું આગળ વધી ગયું છે.
પેલા મોબાઇલ ની use ફક્ત ingoing અને outgoing call માટે થતો હતો, પણ હવે આપણે તેમાં HD Movie જોઈ શકીયે, સોંગ્સ સાંભળવા, camera, GPS, ગેમ્સ, Social Network, YouTube, શોપિંગ, વિડિઓ calling અને ઘણું બધું.
ઘર ની શુવધાની વાત કરીયે તો. ૨૦-૩૦ વર્ષ પેહલા mummy ને ઘરમાં કચરો વાળવા માટે સાવરણી હતી ત્તયારે vacuum cleaner છે, કપડાં ધોવા માટે વોશિંગ machine છે, મનોરંજન માટે TV છે, DVD પ્લેયર છે, freeze છે, ગરમી માં ઠંડી માટે Air conditioner છે, શુદ્ધ પાણી માટે વોટર purifier છે, Laptop છે, Home theater છે, decorative lights છે, ભીંત પર જુદા જુદા કલર માર્યા છે અને બિનુ ઘણું બધું છે.
આ blog વાંચનાર કોઈ student, businessman, wife, husband, brother, sister, uncle, aunty, engineer, ડૉક્ટર, architect, lawyer, CA, Accountant, CEO, Manager, Worker, સામાજિક કાર્યકર્તા, politician ગમે તે હશે અને જીવન માં ખુબ આગળ વધ્યા હશે, પૈસા ને લઈને, મન સન્માન વધ્યા હશે, બધી જ જાત ની સગવડ હશે, સારા માં સારી કાર કે bike હશે, અને દુનિયા ના બધાં જ સ્થળ જોયા હસે જોવાનો હશે, પણ સાબુ એને  શાંતિ .અલી  હે. પોતે જીવ. સારી રીતે જીવ્યો તેમ અનુભવ થાય છે, કોઈ પણ વ્યક્તિ નું તન મન ધામ મદદ કરી છે, રાત્રે શાંતિ થી સુઈ સકે છે, તણાવ વાર નું જીવન મળ્યું છે, પોતાના સ્નેહી સાથે પરિવાર જનો સાથે time spend કરી શકે છે. મનુષ્ય આજે છેક મંગળ(mars) શુદ્ધિ પહોંચી ગયો પણ જોડે રેહતા પત્ની, બાળકો, પાડોસબી, દાદા, દાદી જોડે ના પહોંચી સાક્યો.
આપણે ભૌતિક સુખ તો બહુ ભોગવ્યા પણ પ્રેમ, વિશ્વાશ, આરામ, મજા, મસ્તી, સંસ્ક્રુતી, કરુણા, માનવતા, દયાભાવ, સેવા, ભગવાન, મંદિર, શાસ્ત્ર, સબંધો, શરમ, આ બધું જ ભૂલી ગયા.
મનુષ્યે ભૌતિક સુખ પાછળ એવી આંધળી અને ઘેટાં બકરા જેવી ડોટ મૂકી છે કે તેને શાચ ખોટા નો ખ્યાલ નાઈ રહ્યો.
મનુષ્ય કે છે કે હું ખુબ જ કમાય લાઉ અને પછી આરામ થી જિંદહીં ની માજા લઈશ, પણ શું આ શક્ય બન્યું છે ખરું. પૈસા પૈસા પૈસા પૈસા બસ આજ દેખાયું. છતાંય આટલું બધું કરવા છતાંય કઈ શાંતિ મળી.
Student life માં પણ જોઈએ તો ખબર પડે કે અત્યારે બધીજ modern facilities collage, school માં આપવામાં આવે છે, છતાંય આત્મહત્યા ના case પણ ઘણા વધ્યા છે. જે વિચારવા યોગ્ય છે.
IIT collage માં ભણતા વિદ્યાર્થીઓ પણ આપઘાત કરે છે. એકાદ માર્ક્સ થી fail થઇ જાય તોય આપઘાત કરે છે. માતા પિતા પોતાના બાળક ને એમ પણ પૂછી સકે કે બેટા માર્કસ કેમ ઓછા આયા, આવું પૂછે તોય આત્મહત્યા. અલ્યા ગામડા માં જઈને જોયવો કેટલાય છોકરાઓ છે જે SSC Board માં ઘણી વાર fail થાય છે પણ હસતા મોઢે રખડતા હોય છે.
એક કિસ્સો યાદ આવે છે, એક અમેરિકન સિટીઝેન થયેલો છોકરો લગ્ન કરવા માટે ભારત આવે છે, અને આવી ને requirements in a girl એ પોતાના parents ને કહે છે. "મારે તો english speeking વળી જ જોઈએ" બોલો હવે એના માં બાપ વિચાર માં પડ્યા કે હવે શું કરવું.
જેમ તેમ કરુને સુંદર છોકરી શોધી ને લગ્ન કરાઈ દીધું ખુબ જ ધામ ધૂમ થી, અને થોડા જ સમય માં બંને couple USA જઈને રેહવા લાગ્યા. હવે છોકરો થોડો આમિર હતો, તો એની wife ને લાલચ જાગી અને એક રાત્રે પતિ ઓફિસ એ થી ઘરે આવે છે ત્યારે એ ઇંગલિશ speeking વળી છોકરી ચપ્પુ લઈને ઉભી હોય છે અને જોવો પેલો ભાઈ ઘર માં entre થાય છે કે તરત જ ચપ્પુ ના ૫-૬ ઘા(attack) કરે છે. તોય પેલો જીવતો હોય છે અને પેલી જ્યાં સુધી હાથ ધોવા જય ત્યાંસુધી માં પોલીસ ને ફોને કરી દે છે, આ આવાજ સાંભળી ને પેલી છોકરી પછી આયીને બીજા ૫-૬ ઘા કરે છે.
જોયું ભણેલા ગણેલા નેય problem આયો. આટલું બધુંભણ્યાં ગમ્યા પણ જીવન માં લાલચ કેમની દૂર કરવી એ એક પણ collage, school, માં ના શીખવાડ્યું. Stress જે ને લઈને લોકો આત્મહત્યા કરે છે એની સામે કેવી રીતે લડવું એ પણ નાઈ શિખવાડતાં. મોટા ભાગના વ્યભિચાર એ અત્યારે પ્રવર્તી રહ્યા છે એ તમે સ્કૂલ,collage માં જય ને ચેક કરશો તો ખબર પડશે. વિદ્યાર્થીઓ ને પોતાના શિક્ષક વિષે કોઈ આદર, સન્માન રહ્યું નથી, exam માં ખુલ્લે આમ ચોરી થાય છે. ગુઠખા, દારૂ, મસાલા, બીડી, સિગરેટ, તમાકુ, જેવા જીવલેણ વ્યસનો ના રવાડે ચઢી ગયુ છે આ young blood ઓફ India. આખો દિવસ WhatsApp, ફેસબુક, Snapchat, Instagram, tweeter જેવી social sites માંથી ઊંચા આવે તો ભણવાનું યાદ આવે ને. કોઈએ એવું વિચાર્યું કે social નેટવર્ક, ગેમ્સ, એટલે કે સ્માર્ટ ફોન એ આયા પછી ૨૪ કલાક માંથી કેટલા ઊંઘવામાં, માં બાપ જોડે વાત કરવામાં, homework કરવામાં, મિત્રો સાથે ફરવા જવામાં કાઢો છો. ૨૪ માંથી કદાચ average કાઢવા જઈએ તો ૬ થી ૮ કલાક ખાલી mobile પાછળ જ જતા હશે નઈ ?
આટલો time કઈ વાંચ્યું હોય, કોઈ indoor, outdoor games રમ્યા હોય તો કઈ ફાયદો થાય પણ mobile મંડ્યા રેહવથી શું મળે. વિચારજો આ વાત પર ખાસ.
પૈસા કમાવા, ભૌતિક સુખ નો આનંદ લેવો, માજા કરવી બધું કરાય અને એમાં ખુબ આનંદ પણ આવે. પણ સાથે સાથે જીવન માં માનસિક રીતે સ્વસ્થ પણ એટલું જ જરૂરી છે.
એના માટે નો રસ્તો તે આપના શાસ્ત્રો માં આપેલો છે. જીવન માં સરળતાં કેવી રીતે લાવવી એ બધું જ શાસ્ત્રો માં આપેલું છે. વર્ષો પેહલા પન રાજા મહારાજ ઓને બધી જ પ્રકાર ના સુખ હતા, પૈસા થી લઈને જમીન થી લઈને મન સન્માન બધું જ હતું, પણ સાથે કુટુંબ માં શાંતિ, એકતા, આદર બધું જ હતું. આનું કારણ મુખ્ય એજ પોતાના ધર્મ અને સંસ્કૃતિ વિષે નું જ્ઞાન.
આ દુનિયા માં મોટા ભાગના પ્રશ્નો એ અભણ ના નાઈ પણ ભણેલા ગણેલા ના છે. જે આપણે ઉપર એક ઉદાહરણ થી જોયું.
પણ બીજી એક અગત્ય ની વાત એ કે જીવન માં શાંતિ, સમૃદ્ધિ, સફળતા, સુખ દુઃખ, માનવતા, બધું શાસ્ત્રો માં થી શીખવા મળે છે એટલે નાઈ પણ as a Hindu આપણે આપના ગ્રંથો, શાસ્ત્રો વિષે ખબર હોવી ખુબ જ અને અત્યંત જરૂરુઈ છે. આપણે આટલા બધા સમૃદ્ધ થયા પણ check મારી જોજો મોટા ભાગના હિંદુઓ ના ઘરે એક પણ ગ્રંથ, શાસ્ત્ર નાઈ હોય. અરે કેટલાક ને તો કદાચ નામ પણ ખબર નાઈ હોય.
ઋગ્વેદ, સામવેદ, અથર્વવેદ, યજુર્વેદ, રામાયણ, મહાભારત, વિષ્ણુપુરણ, garudpuran, ઉપનિષદ, ભાગવત ગીતા, રામચારીતમાનસ વગેરે. આ બધાજ આપડા મૂળભૂત ગ્રંથો કહેવાય જેના પાયા પર આજે આખો હિન્દૂ ધર્મ ઉભો છે. આપના મંદિરો ઉપર કેટલા હુમલા થયા જેમ કે સોમનાથ મંદિર કે જે ૧૨ જ્યોતિર્લિંગ માંથી મહત્વનું છે, તેની પર ૧૬-૧૭ વખત મુગલ બાદશાહ ઓ એ હુમલા કાર્ય છે પણ ત્તયારે પન તે અડીખમ ઉભું છે. એનું કારણ શું?
"યુનાનો, મિસ્ર, રોમન સબ મીટ ગયે જહાસે,
અબ તક મગર બાકી હૈ નામો નિશાન હમારા,
કુછ તો બાત હે જો હસ્તી મીટતી નાઈ હમારી,
સદિયો સે રહા હે દુશ્મન દોરે જહાઁ હમારા,
સારે જહાં સે અચ્છા હિન્દુસ્તાન હમારા"
To Be Continued .....
Stay Tuned With Me ....
"જય હિંદ"  👍

Give Comments Below 🚩

Divya Anubhav : Aarti दुर्लभं भारते जन्म ... 01

તારીખ  : 27-જૂન -2015

BAPS Mandir, Chikhodra yuvak Mandal

બોચાસણવાસી  અક્ષરપુરુષોત્તમ સ્વામીનારાયણ મંદિર, ચિખોદરા માં દર અઠવાડિયા ની જેમ, આજે (26 જુન) શુક્રવાર ની યુવક  સભા હતી, પૂજ્ય રસીક્વીહારી સ્વામી  અને ગોપાલયોગી  સ્વામી વચનામૃત વડતાલ  11 માં  પ્રકરણ વિષે પ્રવચન આપ્યું અને સભા વિરમી . લગભગ 10:15 એ પ્રસાદ લઈને બેઠા  હતા. એક બીજા સાથે મસ્તી અને હસી મજાક ચાલતો હતો  અને મારા કાને મિત્રો  ની વાત સાંભળી કે કાલે આપને બધા એક દિવસ ની યાત્રા એ જઈએ છીએ તો કાલે શું થશે ? એટલે આ સાંભળી મારા મન ને પ્રશ્ન થયો કે શુ  મુશ્કેલી હશે ?  એટલે મારા પગ તરત જ જે મિત્રો વાત કરતા હતા ત્યાં દોડી ગયા અને ત્યાં જઈ મેં પૂછ્યું કે શું થયું કઈ પ્રોબ્લેમ છે કે શું ?

એટલે મને ખબર પડી કે આવતી કાલે (27 જૂન  રોજ) બધા મિત્રો પોઈચા  અને બીજા ધાર્મિક સ્થળો પર ફરવા જવાના છે જેનું આયોજન આણંદ  મંદિર દ્વારા થયું હતું। જેમાં મંદિર ના પુજારી સોમભાઈ અને બીજા યુવક મિત્રો જસપાલ, જયમીન અને હર્ષ પણ જવાના હતા જે દરરોજ મંદિર માં આરતી, થાળ ની સેવા માં હતા. પણ એક સાથે બધા યાત્રા પર જવાના  હતા એટલે એક દિવસ માટે આ આરતી અને થાળ ની સેવા કોણ કરશે અથવા કોને સોપવી એ મુસ્કેલ હતું અને એનો ઉપાય પર વિચાર ચાલતો હતો.

મારા દિમાગ અને મન બંને એ ભેગા થાયને નિર્ણય કર્યો કે આ સેવા મારે કરવું જોઈએ।. તરત જ મારા મુખ માંથી મારા ઉત્સાહી મન એ આ બે શબ્દો બોલી નાખ્યા. " હું કરીશ " એવો ઉદગાર નીકળ્યો. બધા ખુશ થઇ ગયા. પછી લગભગ 10:30 થી 10:50 સુધી બધી જ ધ્યાન માં લેવાની બાબત અને આરતી અને થાળ ને સબંધી વાત મને સોમભાઈ અને જસપાલ।, જયમીને સમજાવી બધું જ મેં મારા દિમાગ માં કોપી  પેસ્ટ કરી લીધું. સવારે વહેલું ઉઠી અને મંદિર આવી સાફ સફાઈ કરી પછી ભગવાન  ઉઠાડી ત્યાથી લઈને સવાર નો આરતી અને થાળ એ બધું જ સમજાયી ગયું.અને વિચાર આવ્યો  કે આવી અગત્ય ની સેવા નો લાભ ભાગ્યે જ કોઈને મળે જેને મારે કુશળતા થી પર પડવાનું છે.

પછી 11:00 વાગે ઘરે પહોચ્યો ત્યાં સુધી માં તો અંતર માં ઉત્સાહ અને ખુસી પ્રવર્તી ગયી હતી. પછી તો લગભગ 12:20 સુધી તો ઊંઘ જ ના આવી અને મારું ચંચલ મન કઈ ને  કઈ કુદકા મારતું હતું. ભગવાન નું નામ યાદ કરી ક્યારે  ઊંઘ આવી એ ખબર ના પડી. અરે! એક વાત તો રહી ગયી મેં ભૂલ થી અલાર્મ  5:00 AM ની જગ્યા PM રાખ્યું હતું। મોટી ભૂલ થઇ ગયી પણ કોણ જાણે ઠીક સવારે  5:13 વાગે મારી આંખો ખુલી અને પેહલા જ ઘડિયાળ ના દર્શન કર્યા અને તરત જ ઉભો થાય ગયો. જાણે કોઈ આર્મી ના જવાન ને Attention નો  Order મળ્યો હોય. પછી તો 5:49 સુધી માં નાહી ને તૈયાર થાય ગયો અને પછી શુભમ અને જયેશ ને ફોન કરીને બોલાવ્યા. આ બંને મિત્રો સાથે મળીને આજે શનિવારે મંદિર ની સેવા કરવાની હતી.

ત્યાં પહોચ્યા તો જોયું કે સોમભાઈ ભગવાન ને જગાડી ને ડીમ લાઈટ કરીને ગયા હતા એટલે પછી મંદિર ની અંદર કચરા અને સફાઈ પણ કરીને જ યાત્રા માટે શુભારંભ  કર્યો હતો. એ દિવસ માટે ભાવેશ ભાઈ ને ત્યાં થી થાળ અને પ્રસાદ ની સેવા હતી. પછી તો 6:27 સુધી સવારનો પ્રસાદ આવ્યો નહિ  એટલે શુભમ એ તરત જ  મિત ને ફોને કર્યો ( ભાવેશ ભાઈ નો પુત્ર) અને પ્રસાદ જલ્દી લાવવા  કહ્યું. પછી તો મયુર અને આકાશ ને પણ ફોને કર્યો કેમ કે માઈક અને સાઉન્ડ સીસ્ટમ માં ખબર પડતી ન હતી. પછી તરત જ પ્રસાદ આવી ગયો અને ભગવાન નો થાળ તૈયાર કરી. આ બધા પહેલા મેં મંદિર માં પણ સ્નાન કર્યું.

ત્યાર બાદ ઢોળ મંજીરા અને દિવ્ય આરતી ના સંગમે મેં આરતી પ્રગટાવી.અદભુત  રાગ અને ઢોલ નગર વગાડ્યા, મારા ડાબા હાથ માં ઘંટડી અને જમના હાથ માં આરતી લઈને પૂર્ણ પુરુષોત્તમ સ્વામી નારાયણ, અક્ષરબ્રહ્મ ગુણાતિતાનંદ સ્વામી, ભગતજી મહારાજ, શાસ્ત્રીજી મહારાજ, યોગીજી મહારાજ , પ્રમુખ સ્વામી મહારાજ ની આત્મીય ભાવે આરતી ઉતારી. જે ચંચલ મન મને રાત્રે સુવા નતું  દેતું એ હવે શાંત થાય  હતું. ("પ્રમુખ સ્વામી ના પગલે પગલે દીપ શાંતિ ના પ્રગટે ") મગજ પણ એના પ્રશ્નો ને ત્યાગી ને આંખો દ્વારા મૂર્તિ ને નિહાળતું હતું। આ Feeling માટે આપના પૂર્વજો અને અત્યારે Oxford University વાળા એ પણ શબ્દો શોધ્યા  નથી." અવર્ણનીય " આ અનુભવ પહેલી વખત ભગવાન ની આવી રીતે નજીક થી (સિહાશન આગળ )આરતી ઉતારી એટલે ખુબ જ આનંદ અને ખુશ  હતો પણ સાથે કોઈ ભૂલ ના થાય જાય એના માટે  ચિંતા પણ થતી હતી. Bike પર જતા હોય અને સ્પીડ માં bridge ઉતારીએ તો પેટ માં કેવું થાય એવું થતું હતું. આરતી પૂર્ણ થઇ. Asttak  અને જયનાદ પૂર્ણ થયો. હવે થાળ ધરાવાનો હતો. કેરી, બટાકા પૌંવા  અને સાકાર વાળું દૂધ તૈયાર કર્યા હતા. ભગવાન જમે છે તે ભાવ થી થાળ ધરાયો અને સવારની આરતી ની વિધિ પૂરી થઈ।  ત્યારે અમે ત્રણેય ને Behind the scene શું થાય છે એ ખબર પડી. અને સોમભાઈ કે  જે 16 વર્ષ થી આ ધન્ય થઇ જાય તેવી સેવા માં હતા. સોમભાઈ ,જસપાલ, જયમીન, હર્ષ પ્રત્યે ની ઇજ્જત વધતી જતી હતી.

8:30 પછી અમે ત્રણેય ઘરે આવ્યા અને પાછા 11:30 વાગે પાછા ભેગા થવાનું હતું। થોડીવાર રહીને હર્ષિલ ને ફોન કરીને ભાવેશ ભાઈ નું ઘર બતાવાનું કહ્યું કેમ કે હર્ષિલ પણ એ જ ફળિયા માં રહેતો  હતો. બપોર નો થાળ ગાવા માટે આવજે એમ પણ જણાવી દીધું.

11:30 થયા એટલે હર્ષિલ સાથે મંદિર ના ટીફીન માં જ થાળ લઈને અમે બધા જ મંદિર ગયા. હું સ્નાન કરી ને થાળ ની તૈયારી માં લાગી ગયો. 12:00 સુધી માં થાળ અને બીજી તૈયારી  કરી આ બાજુ ફરીથી મને થોડી  ચિંતા થાય કે કોઈ કચાસ તો ની રહી જાય ને. જસપાલ (યાત્રા પર જવાની બસ ચુકી ગયો હતો) પણ આવી ગયો હતો. બંને એ થાળ ચાલુ કર્યો અને એ પણ કોઈ જ મુશ્કેલી વગર પૂરો થયો. ભગવાન ને સુવડાવી ને મંદિર બંધ કરી ઘરે ગયા. સાંજે 4:00 વાગે મંદિરે આવીને ભગવાન ને જગાડી ફળ અને જળ અર્પણ કર્યું. ત્યારે એ પલ યાદ આવ્યા જયારે મૂર્તિ પ્રતિષ્ઠા વખતે કાચ તૂટી ગયો હતો એજ મૂર્તિ માં રહેલા ભગવાન ની સેવા કરવાનો લાભ મળ્યો.

7:00 વાગ્યા। ભાવેશ ભાઈ ને ત્યાં થી. થાળ લાવી બધી તૈયારી કરી. સાંજ ની આરતી માં તો બધા જ યુવક મિત્રો આયા હતા. ભાવિક, હર્ષિલ, કેયુર ,સુભમ,  જયેશ, અનિકેત ...
શંખ  ના નાદ સાથે આરતી નો પ્રારંભ થયો મિત્રો અદભુત  રાગ અને ઢોલ નગર વગાડ્યા। સવાર ની જેમ જ જસપાલે આરતી ચાલુ કરી. શંખ વગાડવાની પણ મજા આયી.
એકાદ મિનીટ માં તો મને ગઈ કાલ ની આખી પલ યાદ આવી ગયી કે જયારે મેં આ સેવા માટે હા પાડી. આ તો અચાનક જ થય ગયું હતું. ધન્યતા નો અનુભવ થયો. જીભ પર બેઠેલ સરસ્વતી માતા એ તરત જ હા પડાવી દીધી. પછી થાળ ચાલુ થયો અને એક સાખી યાદ આવી ,

                " જેના પર પ્રમુખ ની દ્રષ્ટિ પડી જાય તેને ભાવ ભટકન બધી એક પલ ભાંગતી,
                માયા અંધકાર હતી જાય ઉર જળ હાલ ભક્તિ ને જ્ઞાન તની જ્યોત પ્રકાશ થી "

શરીર ની અંદર એક જુદા જ પ્રકાર ની ઉર્જા નો સંચાર થતો  હતો. સ્થિરતા આવી ગયી હતી. ખુબ જ ઉત્સાહ વધી ગયો હતો અને  Dr. સ્વામી નું  એક વાક્ય  યાદ આવ્યું કે "BAPS ના યુવક માટે આ ભણતર અને શિક્ષણ ના કોઈ રેકોર્ડ નહી  હોતા બધા રેકોર્ડ તોડી ફોડી નાખવા ના " ત્યારે જ મેં સંકલ્પ કર્યો સત્સંગ Exam માં ગુજરાત માં નંબર લઈશ. કદાચ આંખ માંથી આંસુ પણ પરવાનગી વગર બહાર આવાના હતા પણ પરિસ્થિતિનું  જ્ઞાન થયું અને સ્થાયી દુનિયા માં સ્થૂળ  દુનિયા નો અનુભવ થયો. આં અનુભવ ને કોઈ કલમ વડે લખી સકાય  તેમ નથી અને મને લાગે છે કે બાપા એ પણ જયારે પેહલી વખત સ્વામીનારાયણ ભગવાન પ્રત્યે હેતભાવ, ભક્તીપણા  ની લાગણી  થય ત્યારે  કદાચ આવું જ થયું હશે.  
                  જય સ્વામીનારાયણ.